Wat is een tijdelijk of modulair gebouw op het vlak van brandpreventie?
Een tijdelijk gebouw is een constructie bestemd voor een beperkt gebruik in de tijd: bouwkeet of werfbureau, tijdelijke huisvestingsmodule, tent of evenementenstructuur, mobiele zorgeenheid geïnstalleerd als uitbreiding van een inrichting. De Belgische regelgeving laat de verplichting tot brandpreventie niet afhangen van het permanente of tijdelijke karakter van de constructie, maar van het werkelijke gebruik: zodra het werknemers of publiek ontvangt, valt het onder dezelfde veiligheidsprincipes als elk ander gebouw. De bezettingsduur, het aantal aanwezige personen en de gebruikte materialen (doek, hout, metalen structuur) zijn de criteria die de hulpverleningszone in aanmerking neemt om het toepasselijke eisen niveau te beoordelen.
Welk Belgisch regelgevend kader is van toepassing op tijdelijke installaties?
Twee teksten structureren de brandpreventie van tijdelijke installaties in België, afhankelijk van of het gaat om een werkplek of een voor het publiek toegankelijke plaats. Het koninklijk besluit van 7 juli 1994 tot vaststelling van de basisnormen voor de preventie van brand en ontploffing is van toepassing op gebouwen zonder tijdelijke gebouwen uit te sluiten, waarbij de hulpverleningszone per geval de aangepaste maatregelen voor de betrokken structuur beoordeelt. Voor werven is het de Codex over het welzijn op het werk (Boek III, titel 3, preventie van brand op de arbeidsplaatsen) die de brandveiligheid van installaties bezet door werknemers regelt, ongeacht de duur van de werf. Geen enkele specifieke unieke tekst regelt evenementenstructuren: het is het voorafgaand advies van de hulpverleningszone dat de concrete eisen vaststelt, naar analogie met de principes van de basisnormen.
Wat zijn de minimumvereisten voor detectie en alarm voor een tijdelijke structuur?
De minimumvereisten voor detectie voor een tijdelijke structuur worden bepaald door evenredigheid met het risico: aantal bewoners, exploitatieduur, aanwezigheid van nachtpersoneel, aard van de materialen en activiteiten (tijdelijke keuken, opslag, stroomgenerator). De norm NBN S21-100-1, die het ontwerp van branddetectie-installaties regelt, blijft de technische referentie om te gebruiken, zelfs voor een tijdelijke installatie, door deze aan te passen aan de schaal van de structuur. In huisvestings-, kantoor- of opslagmodules vormen autonome rookmelders de basisvereiste; risicoruimten (technisch, keuken) rechtvaardigen automatische detectie verbonden met een hoorbaar geluidsalarm over de hele structuur. Het gebruik van BOSEC-gecertificeerd materiaal is het kwaliteitsreferentiepunt om te verkiezen, zelfs voor een tijdelijke montage.
Wie moet het advies van de hulpverleningszone aanvragen en wanneer?
De organisator van een evenement of de hoofdaannemer van een werf is degene die het advies van de bevoegde hulpverleningszone moet aanvragen vóór de installatie van een tijdelijke structuur die publiek of werknemers ontvangt. Deze stap moet voldoende vroeg vóór de opening voor het publiek of het begin van de bezetting plaatsvinden, om de hulpverleningszone de tijd te geven het dossier te onderzoeken en, indien nodig, aanvullende aanpassingen op te leggen (extra blustoestellen, rookafvoeren, versterking van de detectie). De hulpverleningszone voert vervolgens de controle ter plaatse uit en geeft haar advies, dat in het dossier van de exploitant moet worden bewaard gedurende de hele bezettingsperiode van de structuur.
Wat zijn de verantwoordelijkheden van de tijdelijke exploitant?
De tijdelijke exploitant, of het nu gaat om de organisator van een evenement of de bouwheer van een werf, draagt dezelfde verantwoordelijkheid op het gebied van brandpreventie als een exploitant van een permanent gebouw, voor de hele duur van de bezetting. Hij moet een geïdentificeerde verantwoordelijke voor de brandveiligheid van de structuur aanwijzen, vaak in verband met de preventieadviseur van het betrokken bedrijf, het advies van de hulpverleningszone ter beschikking houden evenals het evacuatieplan en de aangeslagen instructies. Wanneer meerdere betrokkenen elkaar opvolgen op de site (onderaannemers van de werf, technische dienstverleners van een evenement), blijft ieder verantwoordelijk voor zijn installatiegebied, maar de algemene exploitant neemt de algehele samenhang van het detectie- en alarmsysteem op zich, inclusief het onderhoud ervan in werkende staat.
Hoe het onderhoud van de detectie verzekeren tijdens de duur van de werf of het evenement?
Het onderhoud van een tijdelijke detectie-installatie volgt dezelfde principes als die vastgesteld door de norm NBN S21-100-2 voor permanente installaties, aangepast aan de werkelijke levensduur van het systeem, die kan variëren van enkele dagen tot meerdere maanden. Een functionele verificatie is noodzakelijk vóór de ingebruikname van de structuur (hoorbaarheid van het alarm, staat van de batterijen van de autonome detectoren), gevolgd door regelmatige controles zolang de bezetting voortduurt. Aan het einde van de exploitatie moet de ontmanteling van de structuur gepaard gaan met een geformaliseerde deïnstallatie van het detectiesysteem, met traceerbaarheid van de controles uitgevoerd gedurende de hele gebruiksperiode.